به توجه به مسائل مطرح شده از جانب عده ای و در راس آنها یکی از نوازندگان مطرح تنبک، در مورد نظر استاد فرامرز پایور درباره ساز تنبک و جایگاه آن در موسیقی ایرانی، عده ای از طرفداران بیشمار استاد پایور تصمیم به نگارش این نوشته گرفتند تا خدایی ناکرده تصوری غلط و نادرست، از دیدگاه استاد مسلم موسیقی ایران، جناب پایور در مورد جایگاه تنبک در جامعه رواج و دائمی نشود. به عنوان عده ای کوچک از جامعه بزرگ موسیقی ایران، از کسانی که ادعای مقام و جایگاهی در موسیقی دارند انتظار داریم تا با ارائه سند و مدرک، حرف خاصی را به اساتید برجسته موسیقی همچون استاد پایور نسبت دهند، نه این که بیان کنند که در فلان مجلس، شخصی به نقل از فلان استاد، فلان حرف را زد!!!
یک سنتور خوب چه سنتوری است؟این یکی از اساسی ترین سئوالاتی است که هر خریدار سنتور در هر سطحی با آن مواجه است.واقعاً یک سنتور خوب چه خصایصی باید داشته باشد؟اولین چیزی که به آن نگاه میشود قیمت آن است. قیمت در ساز هیچ ضابطه ای ندارد. حتی بهترین سازهای موجود از نظر هزینه ساخت و چوب و سیم و جعبه هیچ تطابقی با قیمتی که اعلام میشود ندارد بعضا حتی تا چندین ده برابر بین هزینه ساخت که بعضا به شکل سری سازی ساخته می شود با قیمت فروش تفاوت است. البته این ملاک درستی برای سنجش نیست چرا که مهارت و هنر استاد سازنده خود قیمتی گزاف دارد که با پول اصلا قابل محاسبه نیست.
به یاد صباابوالحسن صبا در سال 1281 شمسی در تهران به دنیا آمد. وی آموختن موسیقی را از کودکی و از زمانی که دوران طلایی موسیقی و حیات اساتید برجسته بود, آغاز کرد. او که ابتدا نواختن سه تار را نزد پدر خویش, کمال السلطنه, و همینطور اصول مقدماتی تمبک نوازی را نزد عمه خویش فراگرفته بود, در این زمان به خضور اساتید بزرگی چون میرزاعبداالله و درویش خان (در تار و سه تار), حسین خان اسماعیل زاده (در کمانچه), علی اکبرخان شاهی (در سنتور) وحاجی خان ضرب گیر (در تمبک) راه یافت و توانست کمال استفاده را از آین اساتید بنماید. وی بعدها با حسین خان هنگ آفرین ( که از موسیقیدانان نظام بود) آشنا شد و فراگیری ساز ویولن را نزد او آغاز کرد.
